Woda leczy niestrawność, wzmacnia, gdy pokarm został strawiony, jest jak nektar w czasie posiłku i jak trucizna po jedzeniu.

Canakya Pandit (Canakya-niti Śastra 8.7)

Tak jak dostrzegasz zapach w kwiecie, olej w ziarnie sezamowym, ogień w drewnie i cukier w trzcinie cukrowej, tak spróbuj dostrzec dusze w materialnym ciele.

Canakya Pandit (Canakya-niti Śastra 7.21)

Kto pragnie wznieść się do poziomu boskości powinien oczyścić mowę, umysł, zmysły oraz mieć czyste i współczujące serce.

Canakya Pandit (Canakya-niti Śastra 7.20)

Siła króla leży w jego armii, siła bramina w wiedzy duchowej, zaś piękno, młodość i słodkie słowa to broń kobiety.

Canakya Pandit (Canakya-niti Śastra 7.11)

Jednego warto nauczyć się od lwa – wszystko, co robi, czyni z całego serca, z pełną determinacją i ze wszystkich sił.

Canakya Pandit (Canakya-niti Śastra 6.16)

Chciwca zjednasz podarunkiem, człowieka zawziętego rękoma złożonymi do pozdrowienia, głupca zjednasz dowcipem, a mędrca mówieniem prawdy.

Canakya Pandit (Canakya-niti Śastra 6.12)

Król cierpi za swych poddanych, kapłan cierpi za króla, mąż za żonę, zaś mistrz duchowy za swych uczniów.

Canakya Pandit (Canakya-niti Śastra 6.10)

Bezużytecznym jest deszcz padający do morza, pokarm dla najedzonego, dar dla bogacza i lampa płonąca w ciągu dnia.

Canakya Pandit (Canakya-niti Śastra 5.16)

Wykształcenie jest przyjacielem w podróży, żóna jest przyjacielem w domu, lekarstwo w chorobie, za po śmierci zasługi religijne.

Canakya Pandit (Canakya-niti Śastra 5.15)

Człowiek rodzi się sam i sam umiera, sam doświadcza dobrych i złych konsekwencji swej karmy, sam też udaje się do piekła i do świata duchowego.

Canakya Pandit (Canakya-niti Śastra 5.13)