Dziesięć (Dasha) inkarnacji (Avatara) Pana Vishnu może być opisane w ten sposób.

Kathak pierwotnie służył do opowiadania historii, narratorzy – trubadurzy używali tańca by ilustrować historie. Oni związani byli ze świątyniami Północnych Indii.

Według wzmianek w Ramajanie i Mahabharacie ludzie zamieszkujący doliny stanu Manipur winni być uznawani za potomków Gandharvów tancerzy i śpiewaków z planet niebiańskich. Taneczne formy z Manipur muszą mieć ogniwo łączące je z kulturą i sztuką Gandharvów – doskonałość jest ponad wszelkie formy tańca i muzyki.

Odissi to taniec wykonywany oryginalnie dla przyjemności Pana Kryszny, szczególnie w Jego formie Pana Jagannatha. Przez tysiące lat sztuka ta była przekazywana z mistrza na ucznia.

Prezentujemy drugą część mini encyklopedii mudr stosowanych w tańcu Bharatanatyam – tym razem znacznie większy wachlarz tradycyjnych sposobów układania dłoni w tańcu.

Indie to kraj o zaawansowanej kulturze duchowej. Jednym z symptomów tej starożytnej cywilizacji jest sztuka tańca. Obecnie uważa się, że istnieje 7 stylów klasycznego tańca indyjskiego (według niektórych autorytetów 9, włączając Cchau i Yakshagana). Za najstarszy uważany jest Odissi, liczący około 5 tyś. lat, za najmłodszy Kathakali, liczący około 300 lat. Dla porównania w kulturze europejskiej tańcem klasycznym jest w zasadzie jedynie balet klasyczny o około 300 latach historii.

W starożytności taniec zawsze związany był z kultem Boga czy sił wyższych. W Indiach wszystkie dziedziny sztuki, również natya, czyli teatr i taniec, zadedykowane były – i w większości są nadal – wielbieniu Boga lub półbogów. Odissi jest tego wspaniałym przykładem, gdyż nawet na tle innych tańców Indyjskich wyróżnia go silny związek z kultem świątynnym.

Hasta Mudra, lub inaczej gesty rąk, są jednym z najbardziej podstawowych elementów tańca Bharatanatyam. Tak naprawdę, jest to jego "kamień węgielny". Za pomocą języka gestów (mudrabhasha), tancerz jest w stanie wyrazić wszystkie swoje uczucia, idee i symbole. Za pomocą mudr tancerz pozwala widzom zrozumieć treść danego utworu poetyckiego, do którego skomponowana jest choreografia tańca. Podobnie jak poeta, który za pomocą metafor stara się przybliżyć czytelnikowi esencję treści.

Jedną z najbardziej docenianych na świecie szkół tańca Bharathanatyam na pewno jest "Natyakalalayam Dance School".

Ten klasyczny taniec indyjski – Mohiniattam pochodzi z południowych stanów Indii głównie z Kerali. Sama Kerale już przywodzi na myśl piękno i nieprzeciętność krajobrazów. W powietrzu czuć delikatną bryzę na wodzie lekko kołyszą się lotosy i ładzie, wszystko w perfekcyjnej harmonii z naturą i jej rytmem.