kryszna, kriszna, hare, reinkarnacja, indie, festiwal, ISKCON, vaisnava, wschód, religia, sekta, joga, bóg, budda, jezus, duchowość, yoga, wegatarianizm, portal, taniec indyjski, kamasutra
    poniedziałek, 27 maja 2019 
    

Vedanta OnLine

Śrila Prabhupad

Bhagavad-gita

Caitanya Caritamrita

Doskonałe pytania doskonałe odpowiedzi

Gita-mahatmya

Kryszna

Mahabharata

Nauki Królowej Kunti

Nektar Instrukcji

Nektar Oddania

Poza narodzinami
i śmiercią


Prabhupad

Prawda i piękno

Reinkarnacja

Śri Iśopanisad

Śrimad Bhagavata Mahatmya

Śrimad Bhagavatam

Tulasi-mahatmya

W obliczu śmierci

W stronę
samopoznania


Wzniesienie się
do świadomości Kryszny


Złoty Avatar

Źródłem życia
jest życie



Sonda
Czym dla Ciebie jest Hare Kryszna?
Niebezpieczną sektą
Przejściową modą z Ameryki
Grupą nieszkodliwych dziwaków
Jedną z wielu religii
Autentyczną ścieżką prowadzącą do Boga
Nie mam zdania

Powered by PHP

Powered by MySQL


Sotiko - Internet dla Ciebie!


Znalazłeś błąd lub niedziałający link? Napisz do webmastera.
Bazar Vrinda.Net.pl


Prawda i piękno On-line



Kryszna - Źródło wiecznej przyjemności  

Rozdział 20 – Opis jesieni

wstecz Indeks rozdziałów dalej

Części tego rozdziału:   1   2   3   4   5

Zabicie demona Pralambasury i połknięcie pożaru leśnego przez Krysznę i Balaramę stało się tematem rozmów we wszystkich domostwach we Vrindavanie. Pasterze opowiadali o tych wspaniałych wyczynach swoim żonom i wszystkim innym, i wszyscy byli pełni podziwu. Doszli do wniosku, że Kryszna i Balarama są półbogami, którzy łaskawie pojawili się we Vrindavanie, aby być ich dziećmi. I tak powoli nadeszła jesień. Po upałach słonecznych okresu letniego, ludzie w Indiach bardzo radośnie witają porę deszczową. Z przyjemnością spoglądają wtedy na chmury gromadzące się na niebie i zakrywające słońce i księżyc, z niecierpliwością wyczekując deszczu. Pora deszczowa po upałach letnich uważana jest za życiodajne źródło dla każdego. Mile widziane są też sporadyczne błyskawice i grzmoty piorunów.

Symptomy pory deszczowej można by porównać do symptomów wykazywanych przez żywą istotę przykrytą trzema siłami natury materialnej. Nieograniczone niebo jest jak Najwyższy Brahman, a maleńkie żywe istoty są jak niebo zakryte chmurami, czyli Brahman przykryty trzema siłami natury materialnej. Oryginalnie każdy jest cząstką Brahmana. Brahman Najwyższy, czyli nieograniczone niebo, nigdy nie może zostać zakryty przez chmurę, ale jego część może zostać przykryta. Jak oznajmiono to w Bhagavad-gicie, żywe istoty są cząstką Najwyższego Osobowego Boga. Ale stanowią one jedynie znikomą część Najwyższego Pana. Ta część przykryta jest siłami materialnej natury i dlatego żywe istoty przebywają w tym świecie materialnym. Brahmajyoti, czyli światłość duchowa, jest jak słońce. Tak jak słońce jest pełne molekularnych świecących cząstek, tak też brahmajyoti jest pełne maleńkich cząstek Najwyższego Osobowego Boga. Niektóre spośród tej nieograniczonej ekspansji maleńkich cząstek Najwyższego Pana znajdują się pod wpływem materialnej natury, podczas gdy inne są wolne.

Chmury są nagromadzoną wodą, która została wyparowana z ziemi przez słońce. Bezustannie przez osiem miesięcy słońce wyparowuje wszelkiego rodzaju wodę z powierzchni ziemi, i woda ta gromadzi się w postaci chmur, które następnie ponownie rozdzielane są w postaci wody, kiedy zachodzi taka potrzeba. Podobnie, rząd ściąga różnego rodzaju podatki od obywateli, które ci mogą zapłacić z rozmaitych dochodów, pochodzących np. z rolnictwa, handlu i przemysłu. W ten sposób rząd może również pobierać podatki w postaci przychodów i rozchodów. To porównywane jest do słońca odparowującego z ziemi wodę. Kiedy powierzchnia ziemi potrzebuje wody; to samo słońce przemienia wodę w chmury i rozdziela ją dla całej ziemi. Podobnie, podatki zebrane przez rząd muszą ponownie zostać rozdzielone pomiędzy ludzi w postaci edukacji, prac publicznych, służby zdrowia, itd. Dla dobrego rządu jest to sprawą zasadniczą. Rząd nie powinien pobierać podatków po to tylko, aby je potem w bezmyślny sposób roztrwonić. Pieniądze zebrane tą drogą powinny zostać zużyte dla dobra publicznego.

Podczas pory deszczowej w całym kraju wieją mocne wiatry, niosąc chmury z jednego miejsca w drugie, a one wszędzie rozdzielają wodę. Kiedy po sezonie letnim istnieje duże zapotrzebowanie na wodę, chmury są wtedy jak bogaty człowiek, który, kiedy istnieje taka potrzeba, rozdziela swoje pieniądze, opróżniając nawet całą swoją kasę. Tak samo wyczerpują się też chmury, skrapiając wodą glob ziemski.

Kiedy Maharaja Daśaratha, ojciec Pana Ramacandry, walczył ze swymi wrogami, był on wtedy jak farmer wyrywający z korzeniami niepotrzebne chwasty i drzewa. A kiedy trzeba było wspomagać obywateli, rozdzielał on swoje bogactwa dokładnie tak, jak chmura rozdziela deszcz. W tym rozdzielaniu deszczu chmura jest tak hojna, że porównana została do bogatej wspaniałomyślnej osoby, która rozdziela swoje bogactwa. Wylewa ona wodę tak obficie, że deszcze padają nawet na skały i wzgórza oraz na oceany i morza, które wcale nie potrzebują wody. Jest ona tak jak hojna osoba, która otwiera swoją kasę i rozdziela swe bogactwa nie patrząc na to, czy istnieje taka potrzeba wspomagania innych, czy nie.

Przed porą deszczową cała powierzchnia ziemi wygląda tak, jak gdyby była wyzbyta wszelkiego rodzaju energii i wydaje się być bardzo uboga. Ale gdy tylko deszcz zrosi ziemię, staje się ona zielona od roślinności i wygląda wtedy silnie i zdrowo. Można to porównać do osoby, która oddaje się różnego rodzaju pokutom i praktykuje wyrzeczenia, mając na celu spełnienie swoich materialnych pragnień. Rozkwit ziemi w sezonie deszczowym porównywany jest do spełnienia się materialnych pragnień. Czasami, kiedy kraj rządzony jest przez niepożądane osoby, wtedy różne partie lub osoby indywidualnie oddają się surowym pokutom i praktykują wyrzeczenia, aby zdobyć kontrolę nad rządem. I kiedy osiągają taką kontrolę, wtedy "rozkwitają", pobierając wysokie pobory z kasy państwowej. To również podobne jest kwitnięciu ziemi w porze deszczowej. W rzeczywistości jednak pokuty i wyrzeczenia należy praktykować po to, aby osiągnąć szczęście duchowe. Śrimad-Bhagavatam poleca podjęcie tapasyi, czyli pokuty, dla zrealizowania Najwyższego Pana. Poprzez wyrzeczenie w służbie oddania można ożywić swoje życie duchowe, a z chwilą jego osiągnięcia można cieszyć się nieograniczonym duchowym szczęściem. Ale jeśli ktoś oddaje się pokutom i wyrzeczeniom dla jakiegoś zysku materialnego, to, jak oznajmia Bhagavad-gita, rezultaty tego są nietrwałe, a takich nietrwałych owoców pożądają zwykle osoby o niewielkiej inteligencji.


Części tego rozdziału:   1   2   3   4   5

wstecz Indeks rozdziałów dalej
 
  Redakcja     Współpraca     Kontakt     Newsletter     Statystyki  
| |   Ustaw jako stronę startową   |   Poleć nas znajomemu   |
 
 

Copyright 1999-2019 by Vrinda.Net.pl
Wszelkie prawa zastrzeżone.
Projekt graficzny i wykonanie Dharani Design.

Vrinda.Net.pl
 
Strona startowa Vedanta OnLine Katalog stron WWW