kryszna, kriszna, hare, reinkarnacja, indie, festiwal, ISKCON, vaisnava, wschód, religia, sekta, joga, bóg, budda, jezus, duchowość, yoga, wegatarianizm, portal, taniec indyjski, kamasutra
    niedziela, 20 stycznia 2019 
    

Vedanta OnLine

Śrila Prabhupad

Bhagavad-gita

Caitanya Caritamrita

Doskonałe pytania doskonałe odpowiedzi

Gita-mahatmya

Kryszna

Mahabharata

Nauki Królowej Kunti

Nektar Instrukcji

Nektar Oddania

Poza narodzinami
i śmiercią


Prabhupad

Prawda i piękno

Reinkarnacja

Śri Iśopanisad

Śrimad Bhagavata Mahatmya

Śrimad Bhagavatam

Tulasi-mahatmya

W obliczu śmierci

W stronę
samopoznania


Wzniesienie się
do świadomości Kryszny


Złoty Avatar

Źródłem życia
jest życie



Sonda
Czym dla Ciebie jest Hare Kryszna?
Niebezpieczną sektą
Przejściową modą z Ameryki
Grupą nieszkodliwych dziwaków
Jedną z wielu religii
Autentyczną ścieżką prowadzącą do Boga
Nie mam zdania

Powered by PHP

Powered by MySQL


Sotiko - Internet dla Ciebie!


Znalazłeś błąd lub niedziałający link? Napisz do webmastera.
Konto w domenie vrinda.net.pl


Bhagavad-gita On-line



Kryszna - Źródło wiecznej przyjemności  

Rozdział 63 – Historia Króla Nrga

wstecz Indeks rozdziałów dalej

Części tego rozdziału:   1   2   3

Pewnego razu członkowie rodziny Pana Kryszny, Samba, Pradyumna, Carubhanu, Gada oraz wszyscy książęta dynastii Yadu, udali się na długi piknik do lasu w pobliżu Dvaraki. W czasie tej wycieczki wszyscy poczuli się bardzo spragnieni i dlatego zaczęli szukać jakiegoś źródła. Kiedy zbliżyli się do jednego źródła, zobaczyli, że nie było w nim wody, lecz cudowna żywa istota. Była to olbrzymia jaszczurka i wszyscy byli naprawdę zdumieni, widząc tak cudowne stworzenie. Domyślili się, że wpadła ona w pułapkę i nie potrafiła się z niej wydostać o własnych siłach. Współczując jej położeniu, próbowali wydostać jaszczurkę ze studni, lecz nie udawało im się to pomimo wielu prób.

Po powrocie do domu książęta opowiedzieli całą historię Panu Krysznie. Pan Kryszna jest przyjacielem wszystkich żyjących istot i słysząc prośby Swoich synów, osobiście poszedł do tej studni, i po prostu wydłużając Swoje lewe ramię, bez trudu wyciągnął z niej jaszczurkę. Po dotknięciu dłonią Pana Kryszny, jaszczurka natychmiast przemieniła się w pięknego półboga, mieszkańca planet niebiańskich. Jego ciało miało cerę błyszczącą jak płynne złoto. Ubrany był w piękne szaty, a na szyi nosił kosztowne ozdoby.

Dla Pana Kryszny nie stanowiło tajemnicy, w jaki sposób półbóg został zmuszony do przyjęcia ciała jaszczurki, lecz aby zaspokoić ciekawość innych, Pan Kryszna zapytał: "Mój drogi i szczęśliwy półbogu, widzę teraz, że twoje ciało lśni i jest tak piękne. Kim jesteś? Możemy domyślać się, że jesteś jednym z najlepszych półbogów na planetach niebiańskich. Niech sprzyja ci szczęście. Sądzę, że nie jest ci przeznaczone takie położenie. To, że otrzymałeś ciało jaszczurki, musi być skutkiem twych przeszłych czynów. Chciałbym dowiedzieć się, jak to się stało. Jeśli sądzisz, że możesz odsłonić przede Mną tę tajemnicę, to proszę powiedz nam kim jesteś?"

W rzeczywistości tą wielką jaszczurką był Król Nrga i kiedy Najwyższy Osobowy Bóg zadawał mu te pytania, natychmiast pokłonił się on Panu, dotykając ziemi swym hełmem, którego blask był równie oślepiający jak słońce. Najpierw więc złożył Panu swoje pełne szacunku pokłony, a następnie powiedział: "Mój drogi Panie, jestem synem Króla Iksvaku, jestem Królem Nrga. Jeśli kiedykolwiek zwróciłeś uwagę na dobroczynnie usposobionych ludzi, to pewien jestem, że o mnie słyszałeś. Mój Panie, jesteś świadkiem wszystkiego. Świadomy jesteś każdego działania wszystkich żywych istot w przeszłości, obecnie i w przyszłości. Niczego nie można ukryć przed Twoją wieczną wiedzą. Mimo to poleciłeś wyjaśnić mi moją historię i dlatego opowiem ją w całości."

Król Nrga zaczął opowiadać historię swej degradacji spowodowanej przez swe czyny karma-kanda. Był on bardzo dobroczynnie usposobionym człowiekiem i oddał innym bardzo dużo krów. Ich liczba równa była ilości ziarenek kurzu na ziemi, ilości deszczu i gwiazd na niebie. Zgodnie z rytuałami wedyjskimi, od dobroczynnie usposobionego człowieka wymaga się, aby oddawał krowy braminom. Ze stwierdzenia Króla Nrga wynika, że bardzo gorliwie przestrzegał tej zasady, lecz jednak na skutek drobnej niedokładności w swym działaniu zmuszony był narodzić się jako jaszczurka. Dlatego w Bhagavad-gicie Pan zaleca, że ten, kto ma skłonności ku dobroczynności i pragnie uzyskać z tego jakąś korzyść dla siebie, powinien składać swe dary w ofierze tak, aby zadowolić Krysznę. Oddawanie czegoś na cele dobroczynne jest spełnianiem pobożnych czynności. Dzięki spełnianiu pobożnych czynów można przenieść się na wyższe systemy planetarne, lecz promocja na planety niebiańskie nie stanowi gwarancji, że nigdy się z nich nie upadnie. Raczej, jak pokazuje nam to przykład Króla Nrga, jest jednoznacznie stwierdzone, że czynności karmiczne, nawet jeśli są bardzo pobożne, nie mogą nam dać wiecznego i szczęśliwego życia. Tak jak jest to powiedziane w Bhagavad-gicie, skutek pracy, czy to pobożnej czy niepobożnej, wiąże jej wykonawcę, jeśli praca ta nie jest wykonywana jako yajna dla Najwyższego Osobowego Boga.

Król Nrga kontynuował swoje opowiadanie. Powiedział, że krowy, które oddawał dla innych, nie były zwykłymi krowami. Każda z nich była bardzo młoda i każda dała życie tylko jednemu cielęciu. Miały one bardzo dużo mleka i były bardzo spokojne i zdrowe. Wszystkie krowy zakupione zostały za legalnie zarobione pieniądze. Poza tym ich rogi były pozłacane, ich racice zdobione były srebrnymi blaszkami i przykryte były one płótnem wyszywanym perłami. Powiedział on, że tak bogato dekorowane krowy nie były oddawane jakimś bezwartościowym osobom, lecz najwyższej klasy braminom, których Król Nrga także zdobił pięknymi szatami i złotymi ornamentami. Bramini byli dobrze wykwalifikowani, żaden z nich nie był bogaty, a członkowie ich rodzin zawsze potrzebowali wielu rzeczy niezbędnych do życia. Prawdziwy bramin nigdy nie gromadzi pieniędzy na luksusowe życie, tak jak to czynią ksatriyowie czy vaiśyowie, lecz zawsze pozostaje w biedzie, wiedząc, że pieniądze skierowują umysł na materialistyczne sposoby życia. Wykwalifikowany bramin ślubuje żyć w taki sposób i wszyscy ci bramini trzymali się takiego szlachetnego postanowienia. Byli oni biegli w wiedzy wedyjskiej. W swym życiu praktykowali wymagane pokuty i wyrzeczenia i byli bardzo tolerancyjni, i odpowiadali standardowi wykwalifikowanych braminów. Jednaką przyjaźnią darzyli oni wszystkich i ponad wszystko byli młodzi i zupełnie nadawali się na wykwalifikowanych braminów. Oprócz krów dawano im także ziemię, domy, złoto, konie i słonie. Tym, którzy nie byli żonaci, dawano żony, służące, ziarno, srebro, naczynia, ubrania, klejnoty, meble, rydwany, itd. Ta dobroczynność praktykowana była zgodnie z rytuałami wedyjskimi. Król stwierdził, że nie tylko obdarzał darami braminów, lecz także wykonywał inne pobożne czynności, takie jak kopanie studni, sadzenie drzew przy drogach oraz budowanie kąpielisk.


Części tego rozdziału:   1   2   3

wstecz Indeks rozdziałów dalej
 
  Redakcja     Współpraca     Kontakt     Newsletter     Statystyki  
| |   Ustaw jako stronę startową   |   Poleć nas znajomemu   |
 
 

Copyright 1999-2019 by Vrinda.Net.pl
Wszelkie prawa zastrzeżone.
Projekt graficzny i wykonanie Dharani Design.

Vrinda.Net.pl
 
Strona startowa Vedanta OnLine Katalog stron WWW