kryszna, kriszna, hare, reinkarnacja, indie, festiwal, ISKCON, vaisnava, wschód, religia, sekta, joga, bóg, budda, jezus, duchowość, yoga, wegatarianizm, portal, taniec indyjski, kamasutra
    poniedziałek, 27 maja 2019 
    

Vedanta OnLine

Śrila Prabhupad

Bhagavad-gita

Caitanya Caritamrita

Doskonałe pytania doskonałe odpowiedzi

Gita-mahatmya

Kryszna

Mahabharata

Nauki Królowej Kunti

Nektar Instrukcji

Nektar Oddania

Poza narodzinami
i śmiercią


Prabhupad

Prawda i piękno

Reinkarnacja

Śri Iśopanisad

Śrimad Bhagavata Mahatmya

Śrimad Bhagavatam

Tulasi-mahatmya

W obliczu śmierci

W stronę
samopoznania


Wzniesienie się
do świadomości Kryszny


Złoty Avatar

Źródłem życia
jest życie



Sonda
Czym dla Ciebie jest Hare Kryszna?
Niebezpieczną sektą
Przejściową modą z Ameryki
Grupą nieszkodliwych dziwaków
Jedną z wielu religii
Autentyczną ścieżką prowadzącą do Boga
Nie mam zdania

Powered by PHP

Powered by MySQL


Sotiko - Internet dla Ciebie!


Znalazłeś błąd lub niedziałający link? Napisz do webmastera.
Projekty stron WWW


Nektar Oddania On-line



Kryszna - Źródło wiecznej przyjemności  

Rozdział 86 – Modlitwy Ved uosobionych cz.1

wstecz Indeks rozdziałów dalej

Części tego rozdziału:   1   2   3   4   5   6   7

Król Pariksit zapytał Śukadevę Goswamiego o rzecz bardzo istotną dla zrozumienia wiedzy transcendentalnej. Jego pytanie było następujące: "Ponieważ wiedza wedyjska zajmuje się głównie trzema gunami świata materialnego, w jaki sposób jest więc ona w stanie dotrzeć do spraw transcendentalnych, które znajdują się poza trzema siłami materialnej natury? Skoro umysł jest materialny oraz wibracja wytwarzana przez słowa jest także dźwiękiem materialnym, jak więc wiedza wedyjska, która przy pomocy materialnych dźwięków wyraża myśli umysłu, może zbliżyć się do spraw transcendencji? Opis jakiejś rzeczy wymaga opisania źródła z którego ona powstała, jej cech oraz czynności z nią związanych. Opis taki możliwy jest tylko dzięki temu, że myślimy za pomocą tego materialnego umysłu, a następnie wypowiadamy materialne słowa. Brahman, czyli Prawda Absolutna, nie posiada materialnych cech, a nasza siła mówienia nie wychodzi poza opis cech materialnych. W jaki sposób więc Brahman, czyli Prawda Absolutna, może być opisany przy pomocy twoich słów? Nie wiem jak można zrozumieć transcendencję wyrażając ją przy pomocy słów, będących materialnym dźwiękiem."

Zadając takie pytania Śukadevie Goswamiemu, Król Pariksit pragnął się upewnić, czy Vedy w ostateczności opisują Prawdę Absolutną jako bezosobową, czy też osobową. Poznanie Prawdy Absolutnej posiada trzy aspekty – poznanie bezosobowego Brahmana, poznanie Paramatmy przebywającej w każdym sercu, i w końcu poznanie Najwyższego Osobowego Boga, Kryszny.

Vedy zajmują się trzema rodzajami czynności. Karma-kanda to czynności zgodne z zaleceniami Ved, które stopniowo oczyszczają serce tego, który je wykonuje i w ten sposób pomagają zrozumieć mu jego prawdziwą pozycję. Drugi rodzaj czynności to jnana-kanda, czyli dochodzenie do zrozumienia Prawdy Absolutnej poprzez metody spekulatywne. Trzeci proces, upasana-kanda, to wielbienie Najwyższego Osobowego Boga, a czasami nawet półbogów. Polecanemu w Vedach wielbieniu półbogów, powinno towarzyszyć zrozumienie związku półbogów z Najwyższym Osobowym Bogiem. Najwyższy Osobowy Bóg posiada wiele integralnych cząstek. Niektóre z nich to svamśas, czyli Jego osobiste ekspansje, a niektóre to vibhinnamśas, czyli żywe istoty. Wszystkie ekspansje, zarówno svamśas jak i vibhinnamśas, emanują z oryginalnej Osoby Boga. Ekspansje svamśas zwane są Visnu-tattvą, natomiast ekspansje vibhinnamśas zwane są jiva-tattvą. Różni półbogowie należą do kategorii jiva-tattva. Uwarunkowane dusze na ogół zsyłane są do świata materialnego, gdzie mają możliwość zadowalania swoich zmysłów. Dlatego Bhagavad-gita mówi, że aby jakoś pokierować i uporządkować tych, którzy są zbyt mocno przywiązani do różnego rodzaju przyjemności zmysłowych, czasem poleca się oddawanie czci półbogom. Na przykład ludziom, którzy są bardzo przywiązani do jedzenia mięsa, poleca się oddawanie czci bogini Kali. Po złożeniu jej w ofierze kozy (nie innego zwierzęcia), zgodnie z zasadami karma-kanda, czciciel może spożyć mięso tej kozy. Ideą tego nie jest jednak zachęcanie do jedzenia mięsa, lecz stworzenie temu, który nie może porzucić jedzenia mięsa, możliwości jedzenia go tylko w pewnych ograniczonych warunkach. Zatem oddawanie czci półbogom nie jest równoznaczne z wielbieniem Prawdy Absolutnej. Poprzez wielbienie półbogów stopniowo i w sposób pośredni dochodzi się do zaakceptowania Najwyższego Osobowego Boga. To pośrednie zaakceptowanie Boga opisane jest w Bhagavad-gicie jako avidhi. Avidhi znaczy coś, co nie jest bona fide. Ponieważ oddawanie czci półbogom nie jest bona fide, impersonaliści skupiają się na bezosobowym aspekcie Prawdy Absolutnej. Pytanie Króla Pariksit dotyczyło ostatecznego celu wiedzy wedyjskiej – czy jest to skupienie się na bezosobowym aspekcie Prawdy Absolutnej, czy też na aspekcie osobowym. Zarówno bezosobowy, jak i osobowy aspekt Najwyższego Pana znajdują się poza naszymi materialnymi koncepcjami. Bezosobowy aspekt Absolutu, światłość Brahmana, to promienie emanujące z Osoby Kryszny. Te promienie emanujące z ciała Kryszny rozchodzą się po całym stworzeniu Pana, a ta część tej światłości, którą przykrywa materialna chmura, nazywa się stworzeniem kosmicznym trzech materialnych cech – sattva, rajas i tamas. W jaki sposób osoby, które przebywają w części przykrytej przez tę chmurę, zwanej materialnym światem, mogą pojąć Prawdę Absolutną poprzez metody spekulatywne?

Odpowiadając na pytanie Króla Pariksit, Śukadeva Goswami powiedział, że Najwyższy Osobowy Bóg stworzył umysł, zmysły i siłę życiową, aby żywa istota mogła zadowalać swoje zmysły w wędrówce z jednego ciała do innego, jak również w tym celu, aby dać nam możliwość wyzwolenia się z tych materialnych warunków. Innymi słowy, zmysły, umysł i siła życiowa mogą zostać użyte albo dla zadowalania zmysłów w transmigracji żywej istoty z jednego ciała do innego, albo też dla uzyskania wyzwolenia. Wedyjskie zalecenia istnieją po to, aby dać uwarunkowanym duszom możliwość zadowolenia zmysłów zgodnie z zasadami regulującymi, i tym samym stworzenia im szansy wzniesienia się do wyższych warunków życia, a w końcu, kiedy świadomość zostanie oczyszczona, dojścia do ich oryginalnej pozycji i powrotu do domu, do Boga.

Siła życiowa posiada inteligencję. Dlatego powinna wykorzystać tę inteligencję do kontrolowania umysłu i zmysłów. Kiedy umysł i zmysły zostaną oczyszczone dzięki odpowiedniemu użyciu inteligencji, wówczas uwarunkowana dusza uzyskuje wyzwolenie. W przeciwnym razie, jeśli inteligencja nie jest odpowiednio wykorzystana do kontrolowania umysłu i zmysłów, wtedy uwarunkowana dusza kontynuuje swą wędrówkę z jednego ciała do drugiego, jedynie w celu zadowalania zmysłów. Śukadeva Goswami wyraźnie poinformował Maharaję Pariksit, że Pan stworzył umysł, zmysły i inteligencję oraz mającą indywidualny charakter siłę życiową. Nie jest powiedziane, że stworzone zostały same istoty żywe. Tak jak błyszczące cząstki promieni słonecznych zawsze istnieją nieodłącznie od słońca, tak żywe istoty są wiecznie cząstkami Najwyższego Pana, lecz czasem zostają przesłonięte przez chmurę materialnej koncepcji życia i popadają w ciemności ignorancji. Cały system wedyjski ma na celu usunięcie tej ignorancji. Ostatecznie, kiedy zmysły i umysł uwarunkowanej istoty zostają w pełni oczyszczone, wówczas osiąga ona swą oryginalną, pierwotną pozycję, zwaną świadomością Kryszny, i jest to wyzwoleniem.


Części tego rozdziału:   1   2   3   4   5   6   7

wstecz Indeks rozdziałów dalej
 
  Redakcja     Współpraca     Kontakt     Newsletter     Statystyki  
| |   Ustaw jako stronę startową   |   Poleć nas znajomemu   |
 
 

Copyright 1999-2019 by Vrinda.Net.pl
Wszelkie prawa zastrzeżone.
Projekt graficzny i wykonanie Dharani Design.

Vrinda.Net.pl
 
Strona startowa Vedanta OnLine Katalog stron WWW