kryszna, kriszna, hare, reinkarnacja, indie, festiwal, ISKCON, vaisnava, wschód, religia, sekta, joga, bóg, budda, jezus, duchowość, yoga, wegatarianizm, portal, taniec indyjski, kamasutra
    niedziela, 20 stycznia 2019 
    

Vedanta OnLine

Śrila Prabhupad

Bhagavad-gita

Caitanya Caritamrita

Doskonałe pytania doskonałe odpowiedzi

Gita-mahatmya

Kryszna

Mahabharata

Nauki Królowej Kunti

Nektar Instrukcji

Nektar Oddania

Poza narodzinami
i śmiercią


Prabhupad

Prawda i piękno

Reinkarnacja

Śri Iśopanisad

Śrimad Bhagavata Mahatmya

Śrimad Bhagavatam

Tulasi-mahatmya

W obliczu śmierci

W stronę
samopoznania


Wzniesienie się
do świadomości Kryszny


Złoty Avatar

Źródłem życia
jest życie



Sonda
Czym dla Ciebie jest Hare Kryszna?
Niebezpieczną sektą
Przejściową modą z Ameryki
Grupą nieszkodliwych dziwaków
Jedną z wielu religii
Autentyczną ścieżką prowadzącą do Boga
Nie mam zdania

Powered by PHP

Powered by MySQL


Sotiko - Internet dla Ciebie!


Znalazłeś błąd lub niedziałający link? Napisz do webmastera.
Projekty stron WWW


Kryszna - Źródło wiecznej przyjemności



Kryszna - Źródło wiecznej przyjemności  

Rozdział 87 – Wyzwolenie Pana Śivy

wstecz Indeks rozdziałów dalej

Części tego rozdziału:   1   2   3   4   5   6   7

Jako wielki bhakta Pana Kryszny, Król Pariksit był już wyzwolony, ale dla wyjaśnienia wielu tematów, zadawał on różne pytania Śukadevie Goswamiemu. Pytanie Króla Pariksit w poprzednim rozdziale było następujące: "Jaki jest ostateczny cel Ved?" Śukadeva Goswami wytłumaczył tę rzecz, podając autoryzowane opisy pochodzące z sukcesji uczniów, zaczynając od Sanandany, aż do Narayana Risi, Narady, Vyasadevy i następnie samego siebie. Wniosek był taki, że ostatecznym celem Ved jest służba oddania, czyli bhakti. Początkujący bhakta może zadać wobec tego następujące pytanie: "Jeśli ostatecznym celem życia, albo wnioskiem Ved, jest wzniesienie się do platformy służby oddania, to dlaczego wobec tego obserwuje się, że bhakta Pana Visnu na ogół nie jest dobrze usytuowany materialnie, podczas gdy bhaktowie Pana Śivy opływają w dostatki?" Po to, aby wyjaśnić tę sprawę, Maharaja Pariksit zapytał Śukadevę Goswamiego: "Mój drogi Śukadevo Goswami, na ogół dzieje się tak, że ci, którzy wielbią Pana Śivę, czy to w społeczeństwie ludzkim, demonicznym, czy społeczeństwie półbogów, zyskują wielkie bogactwa materialne, mimo tego, iż Pan Śiva sam żyje jak nędzarz. Z drugiej strony bhaktowie Pana Visnu, który jest kontrolerem bogini fortuny, nie zdają się być bardzo zamożni, a czasami nawet żyją w ubóstwie. Pan Śiva ma swoje mieszkanie pod drzewem albo w śniegach Himalajów. Nawet nie zbudował sobie domu, a mimo to jego czciciele są bardzo bogaci. Kryszna, czyli Pan Visnu, żyje jednakże dostatnio, czy to na Vaikunthach, czy w tym materialnym świecie, ale jego bhaktowie zdają się żyć w ubóstwie. Dlaczego tak się dzieje?"

Pytanie Maharajy Pariksit jest bardzo inteligentne. Dwie klasy wielbicieli, mianowicie wielbiciele Pana Śivy i wielbiciele Pana Visnu, zawsze żyją w niezgodzie. Nawet dzisiaj te dwie klasy w Indiach krytykują się nawzajem, a szczególnie w Południowych Indiach zwolennicy Ramanujacaryi i zwolennicy Śankaracaryi zwykli urządzać okazyjne spotkania mające na celu zrozumienie konkluzji wedyjskiej. Na ogół zwycięsko z takich spotkań wychodzą zwolennicy Ramanujacaryi. Więc Maharaja Pariksit chciał poprzez zadanie tego pytania Śukadevie Goswamiemu wyjaśnić sytuację. To, że Pan Śiva żyje jak nędzarz, chociaż jego wielbiciele opływają w dostatki, podczas gdy Pan Kryszna, czyli Visnu, jest zawsze bogaty, a mimo to Jego bhaktowie żyją w ubóstwie, jest rzeczą zagadkową i sprzeczną dla osoby wnikliwej.

Śukadeva Goswami zaczął wyjaśniać Królowi Pariksit pozorną sprzeczność odnośnie wielbienia Śivy i Pana Visnu. Pan Śiva jest panem energii materialnej. Energia materialna jest reprezentowana przez boginię Durgę, a tak się składa, że Pan Śiva jest jej mężem. Ponieważ bogini Durga jest całkowicie zależna od Pana Śivy, należy rozumieć to w ten sposób, że Pan Śiva jest panem tej energii materialnej. Energia materialna manifestuje się w trzech cechach, mianowicie: dobroci, pasji i ignorancji, a zatem, Pan Śiva jest panem tych trzech cech. Chociaż jest on w kontakcie z tymi trzema cechami dla korzyści dusz uwarunkowanych, on sam kieruje nimi i nie jest nimi skażony. Mimo iż dusza uwarunkowana podlega tym trzem siłom, to jednak Pan Śiva, który jest ich panem, nie ulega im.

Z oznajmienia Śukadevy Goswamiego możemy zrozumieć, że rezultaty wielbienia różnych półbogów nie są takie same jak rezultaty wielbienia Pana Visnu, tak jak to przypuszczają niektóre mało inteligentne osoby. Wyraźnie oznajmia on, że rezultat, który otrzymuje się dzięki wielbieniu Pana Śivy, jest zupełnie różny od rezultatu otrzymywanego przez wielbienie Pana Visnu. Stwierdza to również Bhagavad-gita: ci, którzy wielbią różnych półbogów, otrzymują takie rezultaty, którymi określeni półbogowie mogą nagradzać. Podobnie ci, którzy wielbią energię materialną, nagradzani są odpowiednimi skutkami takiego postępowania, a ci, którzy czczą pitów, otrzymują podobny rezultat. Lecz ci, którzy zaangażowani są w służbę oddania, czyli wielbienie Najwyższego Pana Visnu, czyli Kryszny, udają się na planety Vaikuntha albo Krysznalokę. Nie można zbliżyć się do regionu transcendentalnego, czyli paravyoma, nieba duchowego, poprzez wielbienie Pana Śivy, Brahmy, czy też jakiegokolwiek innego półboga.

Ponieważ ten świat materialny jest produktem trzech cech materialnej natury, wszelka różnorodność manifestacji pochodzi z tych trzech cech. Z pomocą materialistycznej nauki współczesna cywilizacja stworzyła wiele maszyn i udogodnień w życiu, a jednak wszystkie one są jedynie różnymi interakcjami trzech cech materialnych. Chociaż wielbiciele Pana Śivy są w stanie osiągnąć wiele materialnych zdobyczy, powinni zdawać sobie sprawę z tego, że gromadzą jedynie produkty wytwarzane przez te trzy cechy. Te trzy cechy dzielą się z kolei na szesnaście, mianowicie: dziesięć zmysłów (pięć zmysłów czynnych i pięć służących do zdobywania wiedzy), umysł oraz pięć elementów (ziemia, woda, powietrze, ogień i eter). Tych szesnaście składników jest dalszymi rozwinięciami tych trzech cech. Szczęście czy bogactwo materialne oznacza zadowalanie zmysłów, szczególnie genitaliów, języka i umysłu. Poprzez wysiłek umysłowy stwarzamy tak wiele przyjemnych rzeczy dla zadowalania genitaliów i umysłu. Bogactwo kogoś z tego materialnego świata ocenia się na podstawie tego jak korzysta on z genitaliów i języka, czyli innymi słowy, jak dobrze jest w stanie wykorzystać swoje możliwości seksualne i jak bardzo może zadowolić swój wybredny smak poprzez jedzenie smacznych dań. Materialny postęp cywilizacji stwarza potrzebę wytwarzania, poprzez wysiłek umysłowy, przedmiotów zadowalania zmysłów, po to tylko, by osiągnąć szczęście oparte na tych dwóch zasadach: przyjemność dla genitaliów i przyjemność dla języka. W tym leży odpowiedź Śukadevy Goswamiego na pytanie Maharajy Pariksit, dlaczego czciciele Pana Śivy są tak zamożni.


Części tego rozdziału:   1   2   3   4   5   6   7

wstecz Indeks rozdziałów dalej
 
  Redakcja     Współpraca     Kontakt     Newsletter     Statystyki  
| |   Ustaw jako stronę startową   |   Poleć nas znajomemu   |
 
 

Copyright 1999-2019 by Vrinda.Net.pl
Wszelkie prawa zastrzeżone.
Projekt graficzny i wykonanie Dharani Design.

Vrinda.Net.pl
 
Strona startowa Vedanta OnLine Katalog stron WWW