kryszna, kriszna, hare, reinkarnacja, indie, festiwal, ISKCON, vaisnava, wschód, religia, sekta, joga, bóg, budda, jezus, duchowość, yoga, wegatarianizm, portal, taniec indyjski, kamasutra
    środa, 22 października 2014 
    

Aktualności

Sankirtan

Prasa

Periodyki

Fotoreportaże

Zapowiedzi

Kalendarz

Wasze SMS-y

Wywiady


Sonda
Czym dla Ciebie jest Hare Kryszna?
Niebezpieczną sektą
Przejściową modą z Ameryki
Grupą nieszkodliwych dziwaków
Jedną z wielu religii
Autentyczną ścieżką prowadzącą do Boga
Nie mam zdania

Powered by PHP

Powered by MySQL


Sotiko - Internet dla Ciebie!


Znalazłeś błąd lub niedziałający link? Napisz do webmastera.
Konto w domenie vrinda.net.pl


Nauki Królowej Kunti On-line


GAURANGA NR 3 (3)
Natura Prawdy Absolutnej
Wykład z Inwokacji do Drugiej Pieśni Śrimad-Bhagavatam. Moskwa, 19 lipca 1992 roku
Harikeśa Swami

om namo bhagavate vasudevaya

om – O mój Panie; namah – Tobie składam pełne szacunku pokłony; bhagavate – Osobowemu Bogu; vasudevaya – Panu Krysznie, synowi Vasudevy

Tłumaczenie Śrila Prabhupady

O mój Panie! O wszechprzenikający Osobowy Boże! Składam Ci moje pełne szacunku pokłony.

Znaczenie : Vasudevaya znaczy: "Krysznie, synowi Vasudevy". Ponieważ poprzez powtarzanie imion Kryszny, Vasudevy, można osiągnąć wszelkie korzyści płynące z odprawiania pokut i wyrzeczeń oraz rozdawania jałmużny, należy zrozumieć, że przez śpiewanie tej mantry – om namo bhagavate vasudevaya – autor, mówca Bhagavatam i jego słuchacz ofiarowują pełne szacunku pokłony Najwyższemu Panu Krysznie, który jest oceanem wszelkiej przyjemności: Pierwsza Pieśń Śrimad-Bhagavatam opisuje zasady stworzenia i dlatego też można ją zatytułować "Stworzenie".

Podobnie, Druga Pieśń mówi o następującej po stworzeniu manifestacji kosmosu. Pieśń ta opisuje różne systemy planetarne jako różne części kosmicznego ciała Pana. Z tego powodu Pieśń tę można by zatytułować "Manifestacja Kosmosu".

Druga Pieśń zawiera dziesięć rozdziałów, które ujawniają cel Śrimad-Bhagavatam wraz z jego różnymi symptomami. Rozdział Pierwszy opisuje chwały mantrowania i wskazuje proces, poprzez który bhaktowie neofici mogą ćwiczyć medytację o kosmicznej formie Pana. W wersecie pierwszym Śukadeva Gosvami odpowiada na pytania Maharaja Pariksita odnośnie obowiązków w chwili śmierci. Maharaja Pariksit był bardzo zadowolony, że może rozmawiać z Śukadevą Gosvamim, i był też bardzo dumny z tego, że jest potomkiem Arjuny – bliskiego przyjaciela Kryszny. Maharaja Pariksit był bardzo pokorny i łagodny, ale wyrażał zadowolenie, że Pan Kryszna był tak łaskawy dla jego przodków – synów Pandu, a szczególnie jego dziadka, Arjuny. Pan Kryszna był zawsze zadowolony z rodziny Maharaja Pariksita i dlatego też, kiedy Maharaja Pariksit znajdował się u progu śmierci, zesłał on Śukadevę Gosvamiego, aby ten pomógł mu w procesie samorealizacji. Maharaja Pariksit był bhaktą Pana Kryszny od samego dzieciństwa i dlatego też czuł naturalną miłość do Kryszny. Śukadeva Gosvami od razu uświadomił sobie jego oddanie i bardzo chętnie odpowiadał na jego pytania dotyczące jego obowiązków. Maharaja Pariksit zasugerował, że oddawanie czci Krysznie jest ostateczną funkcją każdej żywej istoty, a Śukadeva Gosvami z radością przyjął tę sugestię i powiedział: "Twoje pytanie jest wielce chwalebne, ponieważ zapytałeś o Krysznę". A oto tłumaczenie pierwszego wersetu.

Wykład Śrila Harikeśa Swamiego

Jest to inwokacja do Śrimad-Bhagavatam i każdego dnia intonujemy tę mantrę przed recytacją Śrimad-Bhagavatam. Mantra ta przywołuje wszelką pomyślność do atmosfery. Ta mantra om jest uważana za wibrację dźwiękową Brahmana. Nie Brahmy, tej pierwszej żywej istoty, ale Brahmana, duchowej atmosfery. Omkara sarva vedesu – tak mówi Kryszna – "Ja jestem omkarą w mantrach wedyjskich". Omkara jest transcedentalną reprezentacją Najwyższego Osobowego Boga. W istocie, kiedy intonujesz om, jest to inny sposób intonowania imienia Boga. Jednakże tym intonowaniem om są zainteresowane osoby, które są przywiązane do bezosobowej koncepcji Absolutu. My także intonujemy omkarę, chociaż zainteresowani jesteśmy osobowymi cechami Boga. Ale nie tylko. Tak jak w tym wersecie intonujemy om namo bhagavate vasudevaya, albo nama om visnu padaya albo jaya om visnupada, albo om purnam adah purnam idam purnam. Om jest zawsze częścią tych mantr. W istocie wszystkie mantry w Vedach są udoskonalane, kiedy na początku intonowane jest om. Dlatego w całej literaturze wedyjskiej zauważycie, że każde zdanie, każda sentencja jest poprzedzana przez om i w ten sposób taka mantra jest udoskonalana. Ale samo słowo om posiada szczególne znaczenie. Om podzielone jest na trzy transcedentalne litery: "a","u" i "m" z candra bindu . To om składa się z trzech liter, które można zrozumieć w następujący sposób.

a karna cittete krsna
sarva lokaika maheśvaram
u karna cittete radha
ma karoti va vacah

"A" odnosi się do Kryszny, który jest Najwyższym Panem wszystkich systemów planetarnych "U" odnosi się do Radharani, a "m" odnosi się do jivy – duszy. Tak więc zauważycie, że omkara reprezentuje Radhę, Krysznę i jiavę. Dlatego jest ona tak dobra jak imię Boga. Ale głównie jest ona wykorzystywana przez impersonalistyczną klasę ludzi realizujących Absolut, którzy realizują Brahmana. Na przykład, kiedy yogini zaczynają medytować, to w pewnym momencie mogą zacząć medytować o wibracji dźwiękowej om . Ta ich medytacja nie będzie kompletna, dopóki nie zaczną oni medytować o wibracji dźwiękowej om. W rzeczywistości powinni oni medytować o takiej nosowej wibracji tego dźwięku – candra bindu . Dlatego oni tak właśnie intonują ommmmmm i robią to bardzo długo i bardzo uważnie. I ten taki nosowy rezonans wznosi ich poza materialny świat.

Następne słowo – namo znaczy "ofiarowuję Tobie moje pełne szacunku pokłony". Om odnosi się do Pana, a nama odnosi się do ofiarowania pokłonów lotosowym stopom Pana. W rzeczywistości należy składać pokłony Najwyższemu Osobowemu Bogu. Kryszna mówi o tym w Bhagavad-gicie:

man mana bhava mad bhakto
mad yaji mam namaskuru

Man-mana oznacza, że należy zawsze myśleć o Krysznie. Bhava mad bhahto oznacza "zostań bhaktą Kryszny", mad yaji znaczy "czcij Krysznę", zaś mam namaskuru – "ofiaruj pokłony Krysznie". Tak więc, żywa istota powinna ofiarowywać pokłony Najwyższemu Osobowemu Bogu. jednakże uwarunkowana dusza nie chce kłaniać się przed Najwyższym Panem. Czasami, kiedy ludzie wchodzili do świątyni w Mayapur i był tam Śrila Prabhupada, wtedy bardzo głośno krzyczał on na nich: "Pokłoń się! Pokłoń się! Złóż pokłon! Dlaczego się nie kłaniasz! Dlaczego nie składasz pokłonu!" Ponieważ ludzie są tak uwarunkowani, przyjmują wszystko na równym poziomie z sobą. Myślą sobie: "Ja stoję sobie tutaj, Bóg stoi sobie tam i co z tego? Jaka różnica?" Ale kiedy tak naprawdę zrozumiesz, że Bóstwo Pana jest Panem, że jest to Bóg, wtedy natychmiast złożysz pokłon Panu, ponieważ On jest bardzo wielki, a ty jesteś bardzo mały. W niektórych świątyniach w Południowych Indiach, tylko w niektórych, wejście jest tak niskie, że zanim wejdziesz do środka tej świątyni, musisz przymusowo schylić się – złożyć pokłon. Praktycznie to czasami musisz wchodzić do tej świątyni na kolanach. Jest tak dlatego, gdyż ludzie są tacy głupi, że nie wiedzą, iż muszą być pokorni i podporządkowani Bogu. Takie jest właśnie to uwarunkowanie uwarunkowanej duszy. Taka osoba myśli, że jest bardzo wielka. Praktycznie wszystkie uwarunkowane dusze mają takie wady. W rzeczywistości jeśli ktoś staje się odrobinę bardziej bogaty, to natychmiast stawia się na poziomie Boga. Śrila Prabhupada zwykł mawiać, że nawet żebrak jest dumny ze swojego grosza. Ktoś może mieć trochę pieniędzy, ale może myśleć: "O, teraz jestem bogaty".

Obecnie w tym materialnym świecie jest wiele osób, które są wielbione przez osoby materialistyczne. Są to politycy, artyści i ludzie myślą, że te osoby są bardzo potężne. I te osoby także tak o sobie myślą: "O tak, my jesteśmy bardzo wielcy". Ale w rzeczywistości wszyscy oni są śudrami, oni są ludźmi najniższej klasy, ponieważ osoba naprawdę wielka rozumie, że jest sługą Najwyższego Osobowego Boga. Jakąkolwiek wielkość posiada, jest ona łaską Pana. Dlatego ciągle kłania się Najwyższemu Osobowemu Bogu, ponieważ wie, że wszelka taka wielkość jest jedynie łaską Kryszny. Dlatego bhaktowie zawsze bardzo lubią składać pokłony Bogu. Ale nie tylko Bogu. W niektórych tak zwanych wielkich religiach tego świata jest powiedziane, że możesz kłaniać się, ale tylko Bogu. Nigdy nie musisz kłaniać się przed człowiekiem. Oni nie chcą składać pokłonów przed mistrzem duchowym, czy przed vaisnavą. Ale w rzeczywistości Kryszna akceptuje bhaktę na równym poziomie z Sobą, albo nawet czasami przyjmuje, że bhakta jest wyższy od Niego. Dlatego też my składamy pokłony vaisnavom. Raghunatha dasa Gosvami – jeden z wielkich Gosvamich z Vrndavany – każdego dnia zwykł tysiąc razy składać pokłony przed vaisnavami. Każdego dnia on tak właśnie szukał gdzie jest vaisnava, a następnie składał mu pokłony. Im więcej składał pokłonów, tym bardziej stawał się ekstatyczny. Taki jest właśnie symptom bhakty. Bhakta lubi składać pokłony innemu bhakcie. W istocie bhakta chce oddawać szacunek na wet mrówce, a cóż tu mówić o bhaktach, którzy są zajęci służeniem Najwyższemu Osobowemu Bogu. Dlatego składanie pokłonów Bogu nie jest taką niezwyczajną rzeczą. Jest to coś naturalnego. Dlatego na samym początku Śrimad-Bhagavatam jest powiedziane om namo – składam pokłony Najwyższemu Osobowemu Bogu. Aby w pełni zrozumieć znaczenie tego wersetu, jest cały czas powtarzane om namo bhagavate vasudevaya. Składamy nasze pokłony Bhagavanowi – Najwyższemu Osobowemu Bogu. Vasudevaya. Vasudevie – synowi Vasudevy. Kryszna jest synem Vasudevy i w sanskrycie, istnieje taka zasada, że jeśli ktoś jest synem kogoś, jeśli ktoś jest zależny od kogoś, to słowo to wydłuża się, i dlatego jest właśnie Vasudevaya. Ten, który jest synem Vasudevy jest nazwany Vasudevaya. Dlatego Kryszna jest nazywany Vasudevaya. "Składamy nasze pełne szacunku pokłony synowi Vasudevy". Zatem Najwyższy Osobowy Bóg jest wszędzie. Kiedy używasz konstrukcji om , zwracasz się do Najwyższego, który jest wszędzie. Dlatego Śukadeva Gosvami mówi w tłumaczeniu: "O mój Panie, o wszechprzenikający Najwyższy Osobowy Boże".

Jak już powiedzieliśmy, om jest używane szczególnie w znaczeniu bezosobowym w odniesieniu do Boga. Odnosi się do bezosobowego Brahmana, gdyż jest On wszechprzenikający. Dlatego to powiedzenie: "O mój Panie, o wszechprzenikający Osobowy Boże" ma sens. Tak więc Kryszna jest wszędzie. On mówi także o tym w Bhagavad-gicie: maya tatam idam sarvam jagad avyakta-murtina – "Ja przenikam całą tę manifestację kosmiczną. Jestem wszędzie w całym tym stworzeniu. Jestem wszędzie w całej tej egzystencji. Jestem wszech przenikający w Mojej zlokalizowanej formie Nadduszy. Jestem w każdym atomie. Jestem w sercu każdej żywej istoty". Kryszna jest andantara stha paramanu cayantara stham. On jest w każdym jednym wszech świecie, On wchodzi do każdego wszech świata na samym początku stworzenia. Maha Visnu jest pierwszym purusa-avatarem, który kładzie się na wodach Oceanu Przyczyn i z Jego oddechu, a także z porów Jego skóry, manifestują się wszystkie wszechświaty. Wtedy te wszechświaty zaczynają pływać po wodach Oceanu Przyczyn. Ale wszystko jest pozbawione życia. W tych wszechświatach nie ma jeszcze przejawionych elementów materialnych. Wszystkie te elementy są w formie niezamanifestowanej. Istnieje tam jedynie energia Brahmana. I ona zostaje okrywana przez materialne cechy. Następnie Pan rozwija się w drugiego purusa. Garbhodakaśayi Visnu wchodzi do każdego jednego wszechświata. Następnie kładzie się na wodzie, która pochodzi z jego ciała. Kładzie się na Anancie Śesy w połowie każdego z tych wszechświatów. Ale nie możesz go zobaczyć tymi swoimi materialnymi oczyma. W rzeczywistości powiedziane jest:

atah śri krsna-namadi
na bhaved grahyam indriyaih
sevonmukhe hi jihvadau
svayam eva sphuraty adah

Nie możesz postrzec Najwyższego Osobowego Boga swoimi materialnymi zmysłami. Materialne zmysły nie są w stanie dostrzec duchowej substancji. Substancja duchowa jest poza możliwością postrzegania materialnych zmysłów, ponieważ nie ma ona formy materialnej, nie posiada materialnego dźwięku, nie jest zbudowana z ziemi, wody, ognia, powietrza, eteru, inteligencji, umysłu i fałszywego ego. Jest zbudowana z czysto transcedentalnej energii. Ta transcedentalna energia pochodzi z Samego Najwyższego Osobowego Boga. Dlatego też jest ona wieczna, pełna wiedzy i pełna radości. Ta forma sac-cid-ananda nie może zostać postrzeżona przez żadne materialne instrumenty, przez żadne materialne środki.

Tak, więc dusza nie może zostać postrzeżona przez instrumenty naukowców. Czasami naukowcy tak właśnie prowokują: "Czy istnieje dowód na istnienie duszy?" Oni mówią: "My nie możemy jej zobaczyć, dlatego nie wierzymy w jej istnienie". Ale ten argument jest argumentem głupca. Nie możesz także dostrzec umysłu, ale czy to oznacza, że umysł nie istnieje? Nie możesz zobaczyć umysłu oczyma, nie możesz go usłyszeć uszami, nie możesz odczuć go swoimi palcami, ale z pewnością wiesz, że istnieje umysł. Po pierwsze dlatego, że ty masz umysł i możesz dostrzec jego symptomy u kogoś innego. Kiedy ktoś myśli, wtedy możesz zobaczyć odbicie jego umysłu na twarzy. Różni ludzie myślą w różny sposób, a kiedy chcesz, możesz nawet zapytać kogoś: "O czym myślisz?" A ta osoba może powiedzieć: "Myślę o tym, myślę o tamtym". Dlatego możesz poznać umysł po symptomach jego obecności. W podobny sposób dzięki pewnym symptomom możesz poznać duszę. A symptomem obecności duszy jest świadomość życia. Świadomość jest energią duszy. Gdy tylko żywa istota opuszcza ciało w chwili śmierci, ciało staje się nieświadomą martwą materią. Dlatego możesz poznać duszę poprzez jej symptomy.

Jednakże obecnie naukowcy także doszli do wniosku, że nie można uważać świadomości jako połączenia chemicznych pierwiastków, ponieważ nie mogą znaleźć śladu związku między świadomością a tą martwą materią. Dlatego chcą oni poznać świadomość za pomocą innych terminów. Dlatego oni przyjmują nawet dialog z osobami duchownymi, zainteresowanymi życiem duchowym, które mówią o świadomości. Dlatego oni bardzo doceniają artykuły napisane przez naszych naukowców z Bhaktivedanta Institute, ponieważ te artykuły zawierają informacje o świadomości, których nie można osiągnąć z materialnych źródeł.

Świadomość jest symptomem obecności życia. Świadomość oznacza, że możesz odpowiadać na różne bodźce, które przychodzą do ciebie ze świata zewnętrznego. Materialne pierwiastki są nieświadome. One nie mogą odpowiadać na żadne bodźce z zewnątrz. Nie mają one możliwości myślenia, nie są świadome, podczas gdy żywa istota, żywe ciało, posiada świadomość, jest świadome.. Dlatego właśnie w tym ciele jest dusza.

Jeśli macie obok siebie jakichś naukowców, to możecie ich nauczać, a jeśli oni to zrozumieją, ich nauka stanie się doskonała. Wtedy zrozumieją, w jaki sposób dusza pochodzi z Kryszny. W jaki sposób jesteśmy częścią Kryszny. W jaki sposób jesteśmy duchowymi iskrami z najwyższego ognia Kryszny. I kiedy zrozumiecie, że jesteście duszą i częścią Nadduszy, to w naturalny sposób zrozumiecie wieczny związek, jaki istnieje między duszą a Nadduszą. Ten związek wygląda tak: Najwyższy Pan jest źródłem całej egzystencji, a my jesteśmy Jego integralnymi cząstkami. Dlatego musimy służyć Mu, i na tym polega doskonałość życia.

Czy możecie sobie wyobrazić, co by się stało gdyby intelektualiści tego świata przyjęli że są sługami Najwyższego Pana? Jakie to zmiany mogą wtedy powstać w świecie. Zamiast marnowania czasu na jedzenie, spanie, obronę, seks, oni zrozumieją, że służenie Bogu jest doskonałością życia.

Tak, więc rozwijajmy nauczanie Ruchu Świadomości Kryszny daleko i głęboko, szczególnie wśród intelektualistów. Nauczajcie naukowców i filozofów, teologów i innych podobnych im. Propagujcie świadomość Kryszny w tych środowiskach. Śrila Prabhupada był bardzo zadowolony z nauczania na uniwersytetach. On mówił, że każdy student z uniwersytetu jest bardzo dla nas wartościowy, a co tu dopiero mówić, kiedy do świadomości Kryszny przyłączy się wykształcony absolwent. Tak więc powinniśmy rozwijać nasze nauczanie coraz bardziej i w ten sposób przyprowadzać coraz więcej ludzi do świadomości Kryszny.




Gauranga Nr 3 (3)

Od redakcjiRedakcja
Zwycięstwo nad śmierciąŚrila Prabhupad
Natura Prawdy AbsolutnejHarikeśa Swami
Refleksje nauczającegoRedakcja
Przemiana sercaIndradyumna Swami
Upadek materializmuHridayananda das Goswami
Books - KsiążkiHarikeśa Swami
Prawdziwe wyzwolenieMahavisnu Svami
Wielkie pytania o wielki wybuchSadaputa das
Oświecenie ze zjawisk i obiektów przyrodyHridayananda das Goswami
Życie wewnętrzne nauczającegoSatsvarup das Goswami
Budowanie wszechatrakcyjnego ISKCON-uPranada dasi
Apasampradaye VaisnavówSuhotra Swami
Autentyczna religia IndiiRedakcja
Jak flet Kryszny pojawił się w tym świecieDharanikanta das
Andhra Pradesz - Tirtha NrsimhyAbhay das
Madhurya KadambiniViśvanath Cakravarti Thakur
MahabharataHridayananda das Goswami
Jedyna pociecha w SarajewiePurujit das
Kuchnia Pana KrysznyRedakcja
Pieśni VaisnavówNarottam das Thakur


więcej




Powrót do Periodyków
 
  Redakcja     Współpraca     Kontakt     Newsletter     Statystyki  
| |   Ustaw jako stronę startową   |   Poleć nas znajomemu   |
 
 

Copyright 1999-2014 by Vrinda.Net.pl
Wszelkie prawa zastrzeżone.
Projekt graficzny i wykonanie Dharani Design.

Vrinda.Net.pl
 
Strona startowa Vedanta OnLine Katalog stron WWW