kryszna, kriszna, hare, reinkarnacja, indie, festiwal, ISKCON, vaisnava, wschód, religia, sekta, joga, bóg, budda, jezus, duchowość, yoga, wegatarianizm, portal, taniec indyjski, kamasutra
    sobota, 21 października 2017 
    

Aktualności

Polska

Świat

Indie

Sankirtan

Prasa

Periodyki

Fotoreportaże

Zapowiedzi

Kalendarz

Wasze SMS-y

Wywiady


Sonda
Czym dla Ciebie jest Hare Kryszna?
Niebezpieczną sektą
Przejściową modą z Ameryki
Grupą nieszkodliwych dziwaków
Jedną z wielu religii
Autentyczną ścieżką prowadzącą do Boga
Nie mam zdania

Powered by PHP

Powered by MySQL


Sotiko - Internet dla Ciebie!


Znalazłeś błąd lub niedziałający link? Napisz do webmastera.
Konto w domenie vrinda.net.pl


ODSZEDŁ WIELBICIEL
Śripada Bhaktisvarupa Damodara Maharaja
Kalkuta, 16.10.2006 22:17 — Vrajendra Nandan das

W odległym zakamarku świata leży legendarne, bajeczne królestwo znane jako Manipur, czyli 'Kraina Klejnotów', usytuowana w mistycznej dolinie we wschodniej części Himalajów. Jej centralną część zajmuje jezioro Loktak. Życiem i duszą mieszkańców tego mistycznego królestwa są recytacje i przedstawienia opisujące boskie działania Pana Śri Kryszny. Królestwo to leży na granicy z Birmą i od tysięcy lat zachowuje religijne i arystokratyczne tradycje Vaisnava. Śrimad Bhagavatam i Mahabharata zawierają opisy złożonej kultury Manipur, bogatej w pokolenia świętych królów. To właśnie w Manipur Arjuna, bohaterski Pandava i przyjaciel Najwyższego Pana, poślubił księżniczkę Citrangadę.

W tym bajecznym królestwie Manipur, we wiosce o nazwie Toubal, 9 grudnia 1937 roku narodziło się śliczne dziecko. Jego rodzice, Śri Yogendra Singh i Kanyahanbi Devi, jako że oboje byli Vaisnavami, nazwali chłopczyka Damodar. Odkąd dziecko pojawiło się na tym świecie, obracało się za sprawą jego rodziców wśród opisów boskich działań Najwyższego Pana, dźwięku Jego świętych imion oraz kontemplacji Jego osoby.

II wojna światowa bardzo dotknęła cichą i spokojną dolinę Manipur, uczyniła życie jej mieszkańców bardzo trudnym, a Damodara postawiła przed serią nieszczęsnych wydarzeń. W 1945 r., ostatnia faza wojny przyniosła spustoszenie w wioskach Manipur. Damodar miał wtedy zaledwie 7 lat. Ojciec Damodara przyprowadził rodzinę do koszarów leżących nad brzegiem rzeki Jangoi, która wpada do jeziora Loktak. Wkrótce potem, Yogendra Singh umiera nagle na dur brzuszny.

Wkrótce po zakończeniu wojny, za sprawą Opatrzności, Damodar pozostał bez matki i młodszej siostry. Opiekę nad nim przejęła wtedy jego starsza siostra, Ahanbi Devi. Chociaż był tylko małym chłopcem, Damodar nauczył się uprawiać ziemię pozostawioną przez ojca, aby zapewnić byt sobie i swojej siostrze. Po jakimś czasie, siostra wyszła za mąż i Damodar został sam.

W wieku 12 lat, Damodar samodzielnie utrzymywał się z uprawy poletek ryżowych swego zmarłego ojca. Praca na polu i w gospodarstwie nie pozwalała mu poświęcać dość czasu na naukę. Myślał o całkowitym jej porzuceniu. Wtedy na prośbę Śri Yadav Singha, nauczyciela szkoły podstawowej, jego kolega, Śri Kerani Singh, który był osobą szlachetną i najbardziej wpływową w wiosce Toubul, zgodził się pomóc chłopcu. Damodar stał się członkiem rodziny Kerani i tym samym rozpoczął nowy rozdział w swoim życiu. W szkole, nauczyciele odkryli w nim inteligentnego, pilnego, szczerego, pokornego i posłusznego ucznia.

Kiedy Damodar miał 14 lat, ciężko zachorował na dur brzuszny. Lekarz wioski oznajmił, że dziecko wkrótce umrze. Jednak za sprawą łaski Pana Kryszny i dzięki troskliwej opiece Śri Kerani Singha, który codziennie recytował Dasavatara Strotra, a także dzięki pomocy dr. Yogendry Singha z Impali, Damodar cudownie ozdrowiał, po 40 dniach postu, kiedy jedynie pił serwatkę.

Od wczesnego dzieciństwa Damodara bardzo pociągało słuchanie opisów działań Pana. Codziennie udawał się też do świątyni w swojej wiosce, aby uczestniczyć w czczeniu Bóstw Śri Śri Radha-Kryszny, Śri Gour Nitay i Śri Jaganatha, Baladevy i Subhadry.

W 1957 r. Damodar zdał egzaminy wstępne i rozpoczął naukę w prestiżowym D.M. College w Impali, w Manipur. W 1957 r. uzyskał pierwszy stopień akademicki, a w 1961 r. z wyróżnieniem ukończył wydział chemii. Później, w 1963 r. zdobył tytuł magistra inżynierii i technologii chemicznej, a na uniwersytecie w Kalkucie tytuł w dziedzinie farmaceutyki. Wkrótce potem Ministerstwo Edukacji Indii przyznało mu stypendium na dalsze studia w USA.

W 1969 r. Damodara studiował na Uniwersytecie Kalifornijskim, wykonując prace badawcze do pracy doktorskiej na wydziale Chemii Organicznej. Pewnego dnia, w kwietniu 1970 r. sekretarka wydziału wręczyła mu telegram z Indii, zawiadamiający go o śmierci jego matki. Damodar nie widział matki od trzech lat i nie wiedział tez o stanie jej zdrowia. Stąd też ta wieść była dl niego szokiem. Pragnął wrócić do Indii, aby dokonać ceremonii pogrzebowych śraddha, lecz nie miał na to funduszy. Zdołał jakoś pożyczyć potrzebne pieniądze, lecz przed samym lotem otrzymał list od swojego opiekuna i nauczyciela, Śri Kerani Singha, w którym ten radził mu, aby nie wracał do Indii na ceremonię śraddha. Damodar zaczął tracić zainteresowanie studiami. Nocami rozmyślał nad niestałą naturą tego świata. Na wieść o śmierci jego matki, do Damodara przybył jego przyjaciel, dr. Ravindra Pratap Rao. Zaproponował Damodarze przejażdżkę samochodem na plażę. Spacerując wzdłuż nad oceanem, zobaczyli bhaktów z ISKCON-u śpiewających w harinamie. Poszli za tą grupą sankirtanu, aż ktoś to dostrzegł i zaprosił ich do udziału. Jeden z wielbicieli Kryszny wyjaśnił im, że codziennie intonują oni święte imiona Pana Kryszny, a ich pożywieniem jest wspaniałe, uświęcone pożywienie, ofiarowane Panu Śri Krysznie. Obaj zostali zaproszeni do świątyni na program, składający się ze śpiewu, tańca i ucztowania.

Następnego dnia dr. Rao odwiedził świątynię, a po powrocie opowiedział Damodarowi o tym, jak cudownie i przyjemnie spędził tam czas. Pewnego dnia dr. Rao powiedział Damodarowi, że w Los Angeles przebywa właśnie Śrila Prabhupada, założyciel i acarya ISKCON-u i poprosił Damodara, żeby razem pojechali go zobaczyć. Jednak Damodar odmówił, ponieważ był zbyt pochłonięty pracą naukową. Dr. Rao pojechał do LA samemu, jednak jako osobie obcej, nie pozwolono mu zobaczyć się z Prabhupadem. On jednak czekał w swoim samochodzie, a po jakimś czasie podszedł do niego jakiś wielbiciel i poinformował go, że Prabhupad chce się z nim zobaczyć. I tak, dr. Rao poznał Śrila Prabhupada. Później, kilkakrotnie prosił Damodara, żeby udał się z nim na spotkanie z Prabhupadem, lecz ten zawsze odmawiał. Pewnego dnia dr. Rao postawił Damodarowi ultimatum, że jeśli nie pojedzie z nim następnego dnia, aby poznać Prabhupada, już nigdy się z nim nie zobaczy, a ich przyjaźń się skończy. Widząc, jak poważnie jego przyjaciel to traktuje, Damodar postanowił wybrać się z nim następnego dnia na spotkanie z Prabhupadem.

Do świątyni dojechali około 6 rano. Prabhupad właśnie wychodził na swój codzienny spacer poranny. Po godzinie wrócił, pomodlił się przed Bóstwami i usiadł na vyasasanie. Damodar stał obok Bóstw, przodem do Prabhupada, który zaczął śpiewać. Umysł Damodara natychmiast pogrążył się w słodkim, melodyjnym i głęboko religijnym śpiewie Prabhupada. Tego ranka dr. Rao otrzymał inicjację i duchowe imię – Ramananda Ray das. Zaraz po niej, Prabhupad udał się do swojego pokoju.

W pokoju Prabhupada Ramananda Ray przedstawił Damodara Prabhupadowi, dodając też, że Damodar pochodzi z Manipur, a obecnie pracuje nad pracą doktorską na Uniwersytecie Kalifornijskim. Prabhupad wspomniał, że mieszkańcy Manipur są potomkami Babhruvahana, syna Arjuny i są Vaisnavami od czasów, kiedy Pandavowie i królowie Manipur zbudowali świątynie Pana Kryszny we Vrindawan, Radhakund i Nawadvip. Prabhupad zapytał Damodara, dlaczego, urodziwszy się w rodzinie Vaisnava, przybył do USA. Dodał: "Wy, młodzi naukowcy i studenci, przyjeżdżacie tutaj żeby zebrać o wiedzę naukowa i dolary. Ja nie przybyłem to, żeby żebrać. Jestem tu, aby dać Amerykanom coś bardzo cennego, coś czego nie mają – kulturę Bhagavata. Może i ty nie zrobisz tego samego, co ja robię? Dlaczego tylko bierzesz? Powinieneś też coś dawać." Słowa Prabhupada głęboko poruszyły Damodara. Po tym przełomowym spotkaniu, Damodar zaczął prawie codziennie odwiedzać Śrila Prabhupada i po niedługim czasie otrzymał duchową inicjację. Prabhupad dał mu imię Svarupa Damodar das. Później, po inicjacji sanyasa, jego pełne imię, pod którym stał się znany, brzmiało Śripada Bhaktisvarupa Damodara Maharaja.

Wkrótce po inicjacji, Śriman Ramananda Ray opuścił Stany i wrócił do Gorakhpur w Indiach,, gdzie otworzył ośrodek ISKCON-u. Niestety, w 1976 r. opuścił ten świat.

Bhaktiswarupa Damodara Swami zmarł w Kalkucie 2 października 2006r wskutek ataku serca. Następnego dnia jego ciało znalazło się we Vrindavan, gdzie 4 października w pobliżu Radha Kund odbyła się ceremonia Samadhi.

Wkład Bhaktisvarupa Damodara w działania ISKCON-u jest nieprzemijający, a wszyscy bhaktowie ISKCON-u czują wielką pustkę, jak a powstała po jego odejściu.

Vrajendra Nandan das

Dyrektor Biura Informacyjnego ISKCON-u w Indiach,

New Delhi

**Dr. T.Damodar. Singh uzyskał tytuł Doktora Chemii Organicznej w roku 1974, na Uniwersytecie Stanu Kalifornia w Irvine. Jest on naukowcem i duchownym znanym z pionierskich wysiłków na polu syntezy nauki i religii w celu pogłębienia zrozumienia życia i wszechświata. Jego publikacje w dziedzinie kinetyki transferu szybkich protonów w modelach systemów biologicznych przy użyciu techniki zatrzymanego przepływu i spektroskopii NMR, ukazały się na łamach periodyku Amerykańskiego Towarzystwa Chemicznego a także w periodyku Chemii Organicznej. Dr. Singh zajmował się również badaniami nad mechanizmami reakcji fazy gazowej przy użyciu spektroskopii Cyklotronowego Rezonansu Jonów (ICR).



Tłumaczenie: Madhav Caran das
Język oryginału: angielski
Źródło: ICP Indie

Wyślij do znajomego Wydrukuj ten tekst Indie góra



Przepraszamy - komentowanie chwilowo niemożliwe
Wprowadzamy zmiany w zasadach komentowania.
Zapraszamy później.


Sentencja
"Wykształcenie jest przyjacielem w podróży, żóna jest przyjacielem w domu, lekarstwo w chorobie, za po śmierci zasługi religijne."
Canakya Pandit
(Canakya-niti Śastra, 5.15)
Więcej

Fotoreportaż
sh
sh
20.09.2016
Więcej

 
  Redakcja     Współpraca     Kontakt     Newsletter     Statystyki  
| |   Ustaw jako stronę startową   |   Poleć nas znajomemu   |
 
 

Copyright 1999-2017 by Vrinda.Net.pl
Wszelkie prawa zastrzeżone.
Projekt graficzny i wykonanie Dharani Design.

Vrinda.Net.pl
 
Strona startowa Vedanta OnLine Katalog stron WWW