Wastu analizuje przestrzeń na różnych poziomach. Bierze pod uwagę fizyczne i klimatyczne wpływy, np. nasłonecznienie i warunki atmosferyczne, ale także wnika głębiej analizując subtelne energie przestrzeni.

Oczywistym wydaje się fakt, iż znany rzymski architekt Witruwiusz znał pisma Indii, gdyż wiele rozdziałów jego legendarnego dzieła De re architectura pojawia się w tej samej kolejności jak w Manasarze – klasycznej księdze wastu. Witruwiusz żył 2000 lat temu. Jego projekty dały inspirację Andrea Palladio, który w epoce renesansu wcielił zasady wastu w swych słynnych na cały świat willach. Dopiero dziś jesteśmy w stanie odkryć źródła, z jakich czerpali ci wybitni prekursorzy zachodniej architektury.

Mimo iż Indie i Chiny oddziela pasmo Himalajów, zawsze istniała między nimi kulturowa wymiana. Sztuki walki i buddyzm pochodzą z Indii, lecz dobrze przyjęły się w Chinach.
Dostrzegając wiele podobieństw, możemy stwierdzić, że wastu i feng shui musiały wywierać na siebie wpływ.

Gdy wchodzimy do takich zabytków, jak słynne wille florenckie architekta Andrea Palladio, czujemy niezwykłą atmosferę, jakiej brak współczesnym domom. Tę samą energię i harmonię znajdziemy w niemal wszystkich dziełach sztuki architektonicznej niezależnie od tradycji, czy to w Europie, Indiach, Południowej Ameryce, czy innej części świata.